سلام

هم اینکه حس نوشتنم نمیاد

هم اینکه حرف خاصی واس گفتن ندارم..

دارما .. ولی حس گفتنش نیست ..

همینقد بی حوصله و مودیم الان :دی

فقط دلم یه چیزی میخواد .. خواب .. اینکه بتونم بخوابم یه روز کامل و بخابم فقط .. تو یه جای تاریک و بی صدا .. هیچکیم بیدارم نکنه تا خودم بیدار شم

حیف که شیفتم :(

خیلی خستم هم روحی هم جسمی .. 18 بهمن امیر محمد پسر 6 ساله پسرداییم فوت شد .. لعنت به سرطان .. روز سومش هم بابابزرگم نتونست طاقت بیاره و فوت شد ..داغ نبودنشون کمرمو داره خم میکنه .. نه حالی مونده برام نه احوالی .. چقدر دلم براشون تنگ شده .. و خآبم میآد .. سرکارم از 8 صبح .. چرا تموم نمیشه این شیفت طولانی لعنتی؟تولد سارا 27 امه .. میخایم امشب با بچه ها سوپرایزش کنیم .. باید بعد شیفتم برم بیرون براش کیک و اینا بگیرم ..تازه گواهینامه گرفتم و میترسم تو این خیابونای شلوغ رانندگی کنم .. اونم خیابونای داغون و راننده های داغونتر شمال..شاید ماشینو ببرم خونه و با اسنپ برم .. نمیدونم حس خوبیه اینجا از ترسام و حس و حالم حرف میزنم .. همین که کسی نیست بخونتشون .. لااقل از آشناها کسی نیست..صدای بهزاد ( همکارم ) رو اعصابمه کاش دهنشو ببنده .. صدای همه رو اعصابمه .. کاش دهنشونو ببندن : )

سلام .الان که اینو مینویسم یکشنبه تاریخ 27 فروردین 1402 هستش و من شیفت شبم توی شرکت علی بابا ..دندونمو امروز عصب کشی کردم و دارم میمیرم از دردش در حدی که دلم گریه میخواد .. با محمد هم بحثم شده تازه !!! خلاصه که خیلی ناراحتم و دل شکسته .اما .. پنج شنبه جمعه خیلی خوبی گذروندم .. شیش تایی زدیم به دل جاده و رفتیم ویلا .. روستای میان رستاقنگم از طبیعت بکر و سکسیش .. شیش تا بودیم .. من سارا فاطمه آیدا اطهره مینا.. جاتون سبز ..